ناصر مباشر، کارشناس ارشد گردشگری، در یادداشتی نوشت: رودخانه کارون، به عنوان شاهرگ حیاتی و نماد هویتی کلانشهر اهواز، ظرفیت بینظیری برای تبدیل شدن به کانون گردشگری درونشهری و مقصدی برای گذران اوقات فراغت خانوادهها دارد. با این حال، امروز شاهد وضعیت نامتوازنی در ۲ ساحل این رودخانه هستیم.
ساحل غربی با وجود برخورداری از فضای باز و دید وسیع، به دلیل عدم وجود سایهبان مناسب، در ساعات گرم روز تقریبا غیرقابل استفاده است و تنها در ایام خاصی از سال میزبان شهروندان میباشد. در مقابل، ساحل شرقی با انبوه درختان و پوشش گیاهی انبوه، از پتانسیل بسیار بالایی برای ایجاد فضاهای فراغتی برخوردار است، اما متاسفانه به دلیل عدم طراحی مناسب، فقدان روشنایی کافی، نبود امنیت اجتماعی و وجود «گپهای شهری» (شکافهای کالبدی و عملکردی)، به کانونی برای ناهنجاریها و بزهکاری تبدیل شده و خانوادهها را از خود میراند.
این دوگانگی باعث شده تا سرمایه اجتماعی و اقتصادی عظیمی که میتوانست از طریق گردشگری ساحلی ایجاد شود، نه تنها محقق نشود، بلکه هر یک از این سواحل به شیوهای متفاوت، به چالشی شهری بدل شوند.
راهکارهای کلان برای توسعه گردشگری ساحلی در اهواز
برای تبدیل کارون به محوری برای زندگی و گردشگری، نیازمند یک برنامه جامع، میانمدت و مبتنی بر اصول توسعه پایدار هستیم. راهکارهای ذیل میتواند چارچوبی برای این تحول باشد:
۱. ارتقای امنیت، اولین و حیاتیترین گام
· نصب سیستم روشنایی یکپارچه و هوشمند: ایجاد شبکهای از پایههای چراغ برق با طراحی مناسب در کل طول سواحل، به گونهای که هیچ نقطه تاریکی باقی نماند.
ایجاده جادههای سنگفرش برای سواری اسکوترهای کودکان و بزرگسالان.
· استقرار دایم ایستگاههای پلیس گردشگری و دوربینهای مداربسته: حضور فیزیکی ماموران و نظارت الکترونیکی مستمر بزرگترین عامل بازدارنده برای بزهکاران است.
· حذف گپهای شهری و ساماندهی محوطه: پر کردن شکافها، دیوارهای مخروبه و فضاهای مرده و تبدیل آنها به فضاهای سبز.
۲. طراحی منظری (Landscaping) هوشمند و ایمنمحور
· کاشت نهالهای بتهای بومی و درختان با تاج پهن اما تنه بلند: استفاده از گونههایی مانند کنار، کهور ایرانی و اکالیپتوس که هم سازگار با اقلیم هستند و هم با ایجاد سایه، مانع از رویش گیاهان خودروی کوتاه و پنهان شدن مجرمان میشوند. طراحی پوشش گیاهی باید به گونهای باشد که «قابلیت دید و نظارت» (Natural Surveillance) را افزایش دهد.
· تفکیک فضاها: ایجاد مسیرهای دوچرخهسواری و پیادهروی کاملا مشخص،نصب دستگاههای بازیها و انواع دستگاههای ورزشهای همگانی برای بازی کودکان و بزرگسالان، فضاهای آرام برای استراحت سالمندان و کیوسکهای فروش مواد غذایی و صنایع دستی در مکانهای مشخص و نظارتشده.
۳. توسعه زیرساختهای گردشگری و خدماتی
۴.ایجاد ایستگاههای اجاره دوچرخه و اسکوترهای برقی
۵·احداث اسکلههای قایقرانی و تورهای آبی: راهاندازی تورهای منظم با قایقهای کف شیشهای برای تماشای کارون، تورهای شبانه و ایجاد مسیرهای ارتباطی آبی بین ۲ ساحل توسط بخش خصوصی
· ایجاد رستورانها و کافههای سنتی و مدرن با معماری بومی: استفاده از پتانسیل بخش خصوصی برای سرمایهگذاری در احداث مجتمعهای خدماتی ـ رفاهی با طراحی جذاب و منطبق بر فرهنگ خوزستان.
نصب تلویزیون های زیبای ساحلی و معرفی جاذبههای گردشگری استان خوزستان و حتی پخش مسابقه مهم استانی، کشوری و فراکشوری.
امکان دادن به بخش خصوصی جهت ایجاد بازیهای آبی همچون جتاسکی سواری، کایاک سواری و...
· برپایی جشنوارهها و رویدادهای فرهنگی ـ هنری: استفاده از فضای ساحلی برای برگزاری کنسرتهای خیابانی، نمایشگاههای صنایع دستی، جشنوارههای غذایی و نوروزگاه تا این فضا به کانون حیات فرهنگی شهر تبدیل شود.
۴. برنامهریزی مدیریت یکپارچه:
هماهنگی مستمر بین شهرداری، استانداری، نیروی انتظامی و اداره کل میراث فرهنگی: موفقیت این پروژه در گرو مدیریت واحد و فرادستگاهی است و نباید اجازه داد بخشهای مختلف به صورت جزیرهای عمل کنند.
· جلب مشارکت مردمی و بخش خصوصی: استفاده از ظرفیت سرمایهگذاران خصوصی برای ساخت و بهرهبرداری از امکانات و همچنین تشکیل «شورای عمومی نظارت» متشکل از ساکنان محلی و فعالان اجتماعی برای ارایه بازخورد مستمر.
نتیجهگیری
رودخانه کارون تنها یک عارضه جغرافیایی نیست. این رودخانه روح شهر اهواز است. احیای امنیت و طراوت سواحل آن، تنها به معنای ایجاد چند تفرجگاه نیست، بلکه احیای قلب تپنده شهر و بازگرداندن اعتماد عمومی به یکی از ارزشمندترین مواهب طبیعی خوزستان است. انتظار میرود با عزمی راسخ و برنامهای مدون، شاهد تحقق وعدههای مندرج در تفاهمنامه باشیم و در آیندهای نزدیک، کارون نه به عنوان مرزی برای تقسیم شهر بلکه به عنوان محوری برای اتحاد و نشاط خانوادههای اهوازی شناخته شود.
انتهای پیام/
نظر شما